Asgjë s’i kundërvihet natës

Përshkrimi

A arrijmë t’i njohim deri në fund prindërit tanë, misteret, vuajtjet, halucinacionet, fëmijerinë dhe familjen që i ka formuar, e që kanë ndikuar gjithmonë mbi ta dhe mbi ne, qoftë edhe në mënyrë të pavetëdijshme? Në 2008, në moshën 71-vjeçare, Lysila vret veten. Këtë do ta zbulojë e bija, Delfina, autorja e këtij libri. Një mëngjes janari, ajo hyn në dhomën e saj dhe e gjen të ëmën shtrirë në shtrat, pa fill jete. Pyetjes “pse e bëri?” nuk mund t’i gjesh përgjigje dhe Delphine de Vigan, prej kohësh shkrimtare e njohur, i bën ballë tundimit për t’i kushtuar një libër. Por, “një dritë e fshehtë që vjen nga e zeza” e cyt dhe e shtyn të marrë penën në dorë, sidoqoftë e sigurt që “me anë të të shkruarit asgjë s’mund të zbulosh. E shumta, të jep mundësinë të ngresh pyetje e të rrëmosh në kujtesë”. Lysila ishte një grua e bukur, që e admironin dhe e donin të gjithë, por që mbarte brenda vetes një plagë të thellë. “Dhembja e Lysilës, nënës sonë, na ka shoqëruar të dyja, mua dhe time motër, përgjatë fëmijërisë, e më pas, në gjithë jetën tonë… Familja ime personifikon njëherësh, anën më të gjallë dhe të mahnitshme të haresë dhe jehonën e pareshtur të të vdekurve, trokitjen e fatkeqësisë. Sot jam e vetëdijshme që ajo pasqyron, ashtu si në shumë familje të tjera, fuqinë shkatërruese të Fjalës dhe të heshtjes. Ky libër ndoshta nuk është gjë tjetër veçse historia e një kërkimi, i cili mbart në vetvete gjenezën e tij, përçartjet e rrëfimit, përpjekjet e pambarimta. Një lloj hovi, ndonëse ngurrues dhe i mangët, nga unë te nëna ime.” Në këtë kërkim të jashtëzakonshëm në thellësitë e kujtesës së familjes, aty ku kujtimet më të shndritshme jetojnë krah për krah me sekretet më të tmerrshme, shpalosen me forcë të gjitha jetët tona, mëkatet dhe plagët e tyre. “Asgjë s’i kundërvihet natës” ka fituar katër çmime të rëndësishme (Prix du roman Fnac 2011; Prix Renaudot des lycéens 2011; Prix roman France Télévisions 2011; Grand prix des lectrices de Elle 2012) dhe ka shitur mbi gjysmë milion kopje vetëm në Francë. Ai është përkthyer në tridhjetë vende të botës. Fragmente nga libri Disa javë më vonë, im bir po më sillte në vete: “Thuaji gjërat siç janë. Gjyshja kishte vrarë veten”. Po, i kishte dhënë fund vetes, kishte ulur perden, ishte shpallur e mundur, kishte hequr dorë nga jeta, kishte thënë stop, basta, terminado, dhe ajo kishte mjaft arsye për të mbërritur deri aty. T’i afrohesh Lysilës, me të gjitha përkujdesjet e botës ose me forcë, do të thotë gjithashtu t’u afrohesh edhe të tjerëve, të gjallëve, veç të tjerash, edhe me rrezikun që t’u largohesh. Edhe motrës sime, i kam kërkuar ashtu si edhe të tjerëve të më flasë për Lysilën, të më huazojë kujtimet e saj. Mërzia nuk është kurrë kalimtare. Për këtë mërzi ka gjithnjë një ilaç, por ai është radikal dhe i papëlqyeshëm për të tjerët (disa do të plaken, disa do të vdesin). Do të kisha dashur të kisha ndonjë sëmundje të padurueshme vetëm një rrufë. Komente mbi librin “Kthjelltësia, modestia, delikatesa, objektiviteti, arti i rrëfimit… Kjo biografi familjare na rrëmben nga fillimi deri në fund. Kjo odise vetjake dhe universale është tërheqëse, çorientuese, tronditëse… Mjeshtërore.” Le Figaro “Ndoshta, aspekti më mahnitës i këtij romani është fakti që, teksa prekim qendrën e tragjedisë, autorja na shtyn papritmas në zemrën e zhurmshme, të çmendur dhe aq bujare të së ëmës dhe të familjes së saj të hareshme e të shkatërruar.” The New York Times “Një nga librat më mallëngjyes të viteve të fundit.” Le Temps “Asgjë s’i kundërvihet natës” është një rrëfim delikat dhe tërheqës, që i bën jehonë plagëve të secilit prej nesh…” L’Express Mbi autoren Delphine de Vigan është autorja e mirënjohur e bestsellerave “No et moi”, “Rien ne s’oppose à la nuit” dhe “Les Heures souterraines” të përkthyer në mbarë botën. Ajo është autore e shtatë romaneve falë të cilave ka fituar shtatë çmime të ndryshme letrare, midis të cilave çmimin “Renaudot des lycéens” (2011), çmimin “Fnac” (2011) dhe Çmimin e librarëve (2009). Autorja ishte gjithashtu një nga finalistët e çmimit “Goncourt” në vitin 2009.