Biblioteka sekrete e Aushvicit

Përshkrimi

Bazuar në historinë e vërtetë të një vajze, që rrezikoi jetën për të mbajtur gjallë magjinë e librave gjatë Holokaustit. Dy mësues ngrenë vështrimin të pataksur. Mbajnë në dorë diçka që në Aushvic është rreptësisht e ndaluar, po u zbuluan dënohen me vdekje. Këto sende janë të rrezikshme, nuk mund t’i zotërosh. Nuk qëllojnë, nuk janë me majë, as prerës apo lëndues. Janë thjesht libra: të vjetër, të shkalafitur, me faqet e grisura, thuajse copë e çikë. E megjithatë nazistët i gjuajnë si të zijosur, dhe kur i gjejnë i shkrumbojnë, sepse librat janë shumë të rrezikshëm: të shtyjnë të mendosh. Ishin vetëm tetë libra, disa thuajse të shkatërruar. Por ishin libra. Dhe në atë vend aq të zymtë, ku qeniet njerëzore ishin katandisur në hije të vetvetes, ata libra i jepnin flatra kujtesës dhe e shpinin në kohë më pak të mynxyrshme, më dashamire, kohë kur fjalët kumbonin fort mbi të shtënat e automatikëve. Një epokë e perënduar. Një roman që mund të rekomandohet pa rezerva, krahas romaneve të tillë si “Ditari i Ana Frankut”. Pasi lexohet, nuk harrohet kurrë. Një rrëfim i jashtëzakonshëm dhe autentik i Holokaustit.