Dashuri qesharake

Përshkrimi

Loja e joshjes, mistifikimi dhe humori i rafinuar i Milan Kunderës Ndoshta sepse u shkruan gjatë asaj që vetë Milan Kundera e përshkroi si periudhën më të lumtur të jetës së tij (midis viteve 1959 dhe 1968), tregimet në veprën “Dashuri qesharake” janë më të gëzueshmet, më seriozisht të paturpshmet dhe më qesharaket nga të gjitha veprat e tij. Përmes shtatë tregimeve të kompozuara në një formë të përsosur letrare, ku çdo personazh zhvillohet në mënyrë të plotë dhe me paralele të mprehta, Kundera flet për një nga ndjenjat më të forta dhe më kompleksive të njeriut: dashurinë. Megjithatë, këtu dashuria shoqërohet gjithmonë nga një element tjetër thelbësor—mistifikimi—i cili i vesh ngjarjet me një emocion të veçantë dhe surprizues. Parada e personazheve hedonistë që shpaloset përpara lexuesit ndjek pa reshtur lojërat e shumëfishta dhe kontradiktore të miqësisë, passionit dhe seksit. Të gjendur përballë një bote të ashpër, të mbushur me sekrete dhe pengesa, veprimet e tyre nuk mund të mos provokojnë të qeshura te lexuesi. Është një e qeshur sa naive aq edhe djallëzore; një humor i mençur, i rafinuar dhe i gëzueshëm, me të cilin autori i “Lehtësisë së padurueshme të qenies” din t’i përpijë mendjet tona.