Dhelpra e artë

Përshkrimi

Mbi të gjithë ngrihet simboli: Dhelpra e Artë. Mbaron tregimi, po smbaron në të vërtetë. Se ai të është injektuar në gjak. Kemi nevojë për një njeri të na ndjekë me kujdes në rrugën e ardhangët të subjektit dhe të metaforës. Sepse ajo ndodh edhe tek lexuesi që e përjeton thellë, te kushdo, tek ata që mendojnë se ia kanë hedhur, ajo ndodh, ky është rrethi vicioz i përjetshëm. Dhelpra e Artë, të tërheq me një fuqi magjike, është thjesht një kryevepër plot realizëm. Sigurisht personazhet të mbeten në mendje, kurorëprishës dhe të angazhuar. Takohen rastësisht dhe po ashtu dalin nga skena ku zhvillohet teatri i ngjarjeve. Atyre u ecën me gra, mërziten dhe hidhen nga një flirt kalimtar në tjetrin. Dhe bien në sy, pavarësisht se duken të qeta, madje mbështjellë me një tis lumturie, po duhen pikërisht këto njohje me homoseksualët po edhe me dashurinë e vërtetë, duket se janë dashnorë me gjak të ëmbël, që të kuptojnë gjendjen false të dashurisë… Por jo, nuk paska qenë kurrë e qetë, e lumtur, e paska shpikur enkas jo historinë, por dashurinë. Sfondi historik është aty. Dashnori i saj paska qenë një lake? Jo! Dashuria e saj mbështetet në një realitet sido që bie erë brishtësi. Çfaqe të mrekullueshme! Të gjitha futen në lëkurën e personazheve, madje gjithçka futet në zonën e mëkatit, sepse provohet dhe përjetohet dashuria, sigurisht që e fshehta nuk është më, rreziku largohet dhe prishen ekuilibra të shenjtëruar. Autori shpërfaq të nënkuptuar kotësinë e dashurive kalimtare, bie brenda, ndërsa ajo e pranon nën furinë e papërballueshme të pasionit se mëkati i rrezikshëm është tejet i ëmbël, prej kohësh ka rënë dhe ajo në kurthin e kuq. Si vetë Angola që ka rënë në këtë kurth.