E shkuar e pakryer

Përshkrimi

Përballja me harresën dhe peshën e një historie të pambyllur “A është harresa një strategji e pavetëdijshme, vetëruajtëse, për të mbrojtur vetëdijen, kur pesha e realitetit bëhet mbytëse?” Kjo pyetje thelbësore qëndron në zemër të veprës “E shkuar e pakryer” . Autori Ermal Hasimja shtron përpara lexuesit sfidën e vërtetë të të kuptuarit të asaj që lamë pas, duke vënë në pikëpyetje harresën si një mjet “shpëtues”, por njëkohësisht edhe pengues për pjekurinë e një shoqërie. Ky nuk është thjesht një libër, por një histori e përjetuar vërtet, e cila guxon të shfaqet e zhveshur nga klishetë. Ky rrëfim nuk premton një “happy end” dhe nuk kërkon të krijojë heroi ngadhënjyes. Përkundrazi, është historia e një të shkuare që mbetet e hapur pafundësisht, një plagë që dëshmon mundësinë e të keqes së jetuar, por që shpesh mbetet e pakuptuar. Përmes kronikës familjare dhe analizës së mprehtë, autori ndërton një urë mes traumave personale dhe atyre kombëtare, duke na përballur me të vërtetat e dhimbshme që shoqëria shpesh tenton t’i fshehë nën pluhurin e kohës. Nëse për trupin dhe mendjen e njeriut shkenca ofron shpjegime, rasti i shoqërisë mbetet një pyetje sfiduese dhe e ndrojtur. “E shkuar e pakryer” kërkon të japë një përgjigje përmes kujtesës, duke na kujtuar se pa zbardhur të djeshmen, e sotmja mbetet e pakryer dhe e pambyllur.