Në qiell ka lumenj

Përshkrimi

Nëpër lumenjtë që përshkojnë shekuj, kontinente e zemra, Elif Shafak ndërthur historitë e tre grave — Arturit, Narinës dhe Zeliha-s — që ndahen nga koha, por bashkohen nga uji, ky kujtim i përjetshëm i botës. Nga rrënojat e Ninives së lashtë, te Londra viktoriane e tymosur dhe deri në brigjet moderne të Tamizit, rrjedha e romanit të çon drejt thelbit të njerëzores: dashuria, humbja, kujtesa dhe shpresa që nuk shuhet. Çdo faqe është një rrjedhë e re, një rrahje zemre që të kujton se uji mban mend — njerëzit harrojnë. Në këtë kryevepër poetike, Shafak ngre një urë midis mitit dhe realitetit, midis shkencës dhe shpirtit, duke na ftuar të dëgjojmë zërin e ujit që flet për të gjitha që kemi humbur dhe për ato që ende mund të shpëtojmë. Një roman që të rrëmben me delikatesën e tij, të pastron me mençurinë e tij dhe të lë me mall për dritën që gjendet pas çdo errësire. Është më shumë se një libër — është një lutje për kujtesën, për dashurinë dhe për tokën që na ushqen të gjithëve. “Në qiell ka lumenj… dhe në çdo lumë, një histori që nuk harron.”.