Nje nate ne Lisbone

Përshkrimi

Një rrëfim i gjatë sa një jetë në rripin e fundit të Evropës Lisbonë, kryeqyteti i Portugalisë, është rripi i fundit i tokës evropiane ku, ende në vitin 1942, nuk kanë arritur hordhitë naziste. Në romanin e thellë dhe tronditës “Nje nate ne Lisbone” , ky qytet kthehet në strehën e fundit të atyre që kërkojnë dëshpërimisht një vizë shpëtimi për në Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Pas peripecish pafund, aty mbërrijnë emigrantë që rrezikojnë gjithçka për t’i shpëtuar tmerrit të luftës dhe për të gjetur një fillim të ri. Një prej këtyre emigrantëve është Jozef Shvarci, i cili, pas shumë përpjekjesh, ka arritur të marrë për veten dhe bashkëshorten e tij, Helenën, vizat për të shkuar në Botën e Re, si dhe dy bileta për në anijen që është gati për t’u nisur. Por Shvarci nuk ka aspak ndërmend të niset. Rastësisht, ai gjen një tjetër të arratisur, një njeri që ndërkaq ka humbur çdo shpresë për t’u larguar e për të mbijetuar. Me një gjest sa të thjeshtë aq edhe befasues, Shvarci i propozon t’i japë të panjohurit pasaportën e tij dhe të gruas, së bashku me biletat e udhëtimit. Kushti është i vetëm dhe i panegociueshëm: ai duhet të ulet dhe të dëgjojë historinë e tij të jetës. Sigurisht që i panjohuri pranon, dhe kështu lexuesit i jepet mundësia të dëgjojë rrëfimin e një nate të gjatë, e mbi të gjitha, të zhytet në një kryevepër letrare që eksploron kufijtë e sakrificës, kujtesës dhe dashurisë njerëzore.