Persosmerite – Vincenzo Latronico

Përshkrimi

Jo gjithmonë realiteti ishte besnik ndaj imazheve Gjithkush do ta dëshironte një jetë si të Anës dhe Tomit. Një punë krijuese e pa kufizime; një apartament në Berlin, plot dritë dhe bimë; pasion për ushqimin dhe politikën progresiste; marrëdhënie të hapur ndaj eksperimentimit seksual e mbrëmje që përfundojnë në mëngjes. Një përditshmëri e pastër dhe joshëse, si një sërë fotografish të realizuara me kujdes. Por jashtë kësaj pamjeje rritet një pakënaqësi e thellë, e vështirë për t’u përkufizuar. Puna bëhet monotone. Miqtë kthehen në atdhe. Përpjekja për angazhim politik shuhet pa u kuptuar dhe vitet kalojnë. Dhe befas, në këtë jetë që i ngjan një imazhi të përsosur në ngjyra dhe kompozim, por të sheshtë e me kufizime – Ana dhe Tomi ndihen të zënë në kurth, të torturuar nga nevoja për të gjetur diçka më të vërtetë. Por a ekziston vallë? REVIEWS «Një mjeshtër i ri i letërsisë italiane.» Frankfurter Allgemeine Zeitung «Një rrëfimtar i shpejtë, inteligjent, cinik dhe sentimental, i pajisur me një gjuhë të shkathët dhe të mprehtë, që e përdor si një kamxhik që përplaset në ajër» Marco Belpoliti, L’Espresso