Qentë romantikë

Përshkrimi

Shiu Rimon shiu dhe ti thua, duket sikur po lotojnë retë. Mandej, mbulon gojën dhe nxiton hapin. Po sikur ato re të mugëta të qajnë? P’rralla. Atëherë nga vjen e gjithë kjo dhimbje, dhimbje që do të na shpie të gjithëve për dreq? Natyra i fsheh do taktika te misteri, njerku i saj. Kështu, më shpejt se ta pret mendja, quaje këtë pasdite një pasdite apokalipsi, nuk do duket tjetër veç, një pasdite melankolike, një pasdite vetmie e humbur në një kujtim: pasqyra e Natyrës. O më mirë ta harrosh. Dhe shiu, dhe lotët, dhe hapat e tu që jehojnë në rrugët e kalldrëmta. Janë të kota. Tash mund të përlotesh, dhe ta lësh imazhin tënd të zbehet në xhamin e përparmë të makinave parkuar në bulevard. Por nuk mund të vdiresh.