Robinson Kruzo

Përshkrimi

Shkurt, te Defoeja, qëllimi ishte i mirë: ç’i ndodh një njeriu të vetëm, pa të tjerë, në ishullin e shkretë? Por problemi ishte shtruar keq. Sepse, në vend që të ridrejtonte një Robinson aseksual kah një origjinë e cila riprodhon një botë ekonomike analoge me tonën, arketip i tonës, do ish dashur që një Robinson aseksual të shpihej drejt qëllimesh krejt të dallueshme dhe divergjente me tonat, në një botë fantastike devijuese ajo vetë. Duke e shtruar problemin në terma qëllimi e jo origjine, Tournier ia ndalon vetes të lejojë që Robinsoni të braktisë ishullin. Përfundimi, qëllimi final i Robinsonit, është “dehumanizimi”, takimi i libidos me elementët e lirë, zbulimi i një energjie kozmike ose i një Shëndeti të madh elementar, që nuk mund të burojë veçse në ishull, dhe vetëm në përmasën që ishulli është bërë ajror ose diellor. Henry Miller fliste për ato “bëzajtje prej të sapolindurish të elementëve themelorë, helium, oksigjen, silic, hekur”. E padyshim ka diçka prej Milleri e madje dhe prej Lawrencei në këtë Robinson heliumi dhe oksigjeni: cjapi i ngordhur organizon sakaq bëzajtjen e elementëve themelorë.