TEORI E PARTIZANIT

Përshkrimi

“Teori e partizanit” është një tekst themelor i mendimit politik bashkëkohor. Këtu Schmitt analizon me mprehtësi natyrën e konfliktit të armatosur në epokën moderne, epokë e luftës totale dhe armiqësive globale. Nga ky kontekst thelbësisht i ndryshëm, përvijohet figura e luftëtarit modern, partizanit. Duke e shqyrtuar partizanin si luftëtar me motivime thelbësisht politike, të lidhur ngushtë me një truall dhe një bashkësi politike (populli), por jashtë ushtrisë së rregullt, Schmitt përsiat kuadrin historik, domethënien filozofike dhe implikimet ligjore të fenomenit të luftës bashkëkohore. “Teori e partizanit” u përpiluar mbi bazën e katër leksioneve që Schmitt mbajti më 1962 në Spanjë. I shkruar me saktësinë sintetike që e karakterizon Schmitt-in si mendimtar të shek. XX në fushën e teorisë politike, ky libër është një diagnozë origjinale e një prej veprimtarive më karakteristike të njeriut – luftës, në kohën tonë, por edhe përgjatë gjithë historisë njerëzore.