Udhetim ne fund te nates

Përshkrimi

Skandal që vërtet s’ka ndal! Udhëtimi selinean tej skajnatës mbetet unikal në historinë e shkrimit. Skandal i së Keqes dhe Mjerimit total, pllakosur sheshit jo si befasi të udhës, por si kanun kushtetues i ekzistencës dhe zemberek i vetë qenies, të cilit hipokrizia e dekorit të jargavitur moralist nuk i lëviz dot as qimen. “Katastrofat kanë mënyrat e tyre për të rregulluar gjërat” pat lënë si ngushëllim shkrimtari i kombit të tij: Viktor Hygo. Mbase është i tillë vizioni i botës së Celinit: katastrofik, por jo fatal. Sidoqë sipas të adhuruarit të tij Nietzsche, “Nuk duhet pyetur në e vërteta i shërben ndonjë qëllimi, apo nëse ajo do të jetë fatale”. Rrëfimi Celinian, më tej se një vepër rrënqethëse, është një uragan që qethe nga rrënjët. Udhëtimi i tij mbetet një kuje e përbotshme që klith pikërisht: Ku je? Si një pikë loti e shkarë nga shenja e pikësimit, për ta qarë pikëpyetjen më të shquar metafizike, shqarthin e pakapshëm me emrin: Quo Vadis?!